De gezichten achter Henriella Zorg

Bij Henriëlla Zorg willen we allemaal één ding: de best mogelijke zorg op maat, die bijdraagt aan behoud of verbetering van de kwaliteit van leven. Maar wie zijn de mensen die zich hier elke dag voor inzetten? Die ook oog hebben voor de persoon achter de hulpvraag? Vier collega’s nemen je de komende tijd mee achter de schermen. Maak allereerst kennis met Rachel Veux, de drijvende kracht achter onze WMO-ondersteuning. Eind dit jaar is ze op de kop af een decennium in dienst en viert dit alvast met een nieuwe rol: die van WMO manager.

Hart voor meer dan zorg
Rachel werkte nog in de wijkverpleging toen een medewerker van Henriëlla Zorg haar regelmatig vroeg om ook bij de organisatie te komen werken. ‘Nou, dat zie ik nog wel, dacht ik’, vertelt ze lachend. ‘Maar inmiddels zit ik hier in oktober alweer tien jaar! En nog steeds met veel plezier. De organisatie was destijds nog zo klein; er zaten vijf mensen op kantoor en we hadden ongeveer 50 tot 60 cliënten. WMO-ondersteuning leverden we nog niet. Maar de warmte, het respect en het multiculturele dat me toen zo aansprak, ervaar ik nog steeds. Zowel bij mijn collega’s als cliënten. Ik kom zelf uit Suriname, ben van Indonesisch-Franse afkomst en ik ben ook echt dol op de diversiteit van Den Haag. Onze cliënten zijn over het algemeen heel aardige, kwetsbare, toch ook vrij eenzame mensen die behoefte hebben aan gezelschap. Ze kijken echt uit naar ons, naar een gesprekje. Ons team levert dan ook absoluut meer dan zorg. En daar houd ik van.’

Dat bleek al tijdens haar studie beleidsmanagement gezondheidszorg, waar Rachel een steeds sterkere hang kreeg naar de praktijk. ‘Hoe meer ik tijdens stages en dergelijke in aanraking kwam met het primaire zorgproces en zag wat er ‘aan het bed’ allemaal gebeurt, hoe meer ik besefte dat daar mijn echte interesse ligt. Ik besloot de overstap naar HBO Verpleegkunde te maken. Een goede keuze! Ik heb jaren in de ambulante zorg en wijkverpleging gewerkt, ook bij een revalidatiecentrum. Bij Henriëlla startte ik als wijkverpleegkundige. Nadat we in 2017 WMO-ondersteuning zijn gaan leveren, werd ik gaandeweg coördinator WMO. En inmiddels ben ik manager van het team. Een logische vervolgstap waar ik heel blij mee ben.’

‘De warmte, het respect en het multiculturele dat me tien jaar geleden zo aansprak, ervaar ik nog steeds’

Saamhorigheid en respect
‘Henriëlla voelt voor mij als één grote familie, er heerst echte saamhorigheid. En die verbinding zoeken we ook op.’ Hierbij doelt Rachel niet alleen op haar collega’s op kantoor, maar ook op de collega’s in de wijk. ‘Voor hen zijn er regelmatig bijeenkomsten, maar ook inloopspreekuren. Iedereen kan altijd binnenlopen op kantoor. En het jaarlijkse zomerfeest en de kerstborrel vind ik ook altijd zo gezellig.’

‘Maar net zo belangrijk als de saamhorigheid, is respect’, vervolgt ze. ‘Voor elkaar en elkaars cultuur, geloof en thuissituatie. Ik heb echt het gevoel dat we allemaal onszelf kunnen zijn. Of je je nu regelmatig even terug wilt trekken om te bidden, of vanuit een bepaalde overtuiging niet meedoet aan verjaardagen of feestdagen, het is geen enkel probleem. Net als het geen probleem is om werktijden flexibel in te vullen. Binnen mijn team huishouding werken ook moeders die wat hoger zijn opgeleid, maar bewust bij ons werken omdat ze de werktijden kunnen aanpassen aan de schooltijden. Dit maakt werk en moederschap voor hen makkelijker te combineren.’

‘Ik heb zelf de afgelopen tien jaar het vertrouwen gekregen om me verder te ontwikkelen. En ik zou graag willen zien dat we ook als organisatie meer groeien, met nog meer mensen die hier net als ik écht op hun plek zitten.’

Groot dromen
Hoewel Rachel erg blij is met haar team en ze pas net in haar nieuwe rol zit, wil ze WMO graag naar een (nog) hoger niveau tillen. ‘Ik heb zelf de afgelopen tien jaar het vertrouwen gekregen om me verder te ontwikkelen. Ik krijg veel waardering, wat aangeeft dat ik op het goede spoor zit. En ik zou graag willen zien dat we ook als organisatie meer groeien. Met nog meer mensen die hier net als ik écht op hun plek zitten.’ Waarbij ze benadrukt dat er intern veel aandacht is voor doorgroeimogelijkheden en opleiding. ‘Zo zijn er vanuit huishouding inmiddels drie groepen collega’s die hier interesse in hadden, opgeleid tot zorgkundige. Anderen zijn vanuit de huishouding opgeklommen tot verpleegkundige. En ben je de Nederlandse taal nog niet goed machtig, dan verzorgen wij graag een taalcursus.’

Rachel ziet dat er nog veel mensen zijn die baat zouden hebben bij goede, (huishoudelijke) ondersteuning. ‘En ja, daar hebben we nieuwe collega’s bij nodig. Waar ik persoonlijk altijd blij van word, is iemand die van aanpakken weet en er zin in heeft, die het werk met plezier doet. En verder kijkt dan dat. Hiermee bedoel ik: iemand die kan observeren. Dus niet alleen oog heeft voor bijvoorbeeld het huishouden, maar óók voor de cliënt zelf, en het ziet als het niet goed gaat.’ En waarom alleen klein dromen als het ook groot kan? Rachel zet dan ook tot slot graag nog een wens als stip op de horizon: ‘Het aanbieden van dagbesteding! Het zou zo mooi zijn als dat ooit lukt. En natuurlijk: uitgroeien tot de beste zorgaanbieder van Den Haag.’